خب دیگه ماموریتمون دیگه داره به پایان میرسه و همین چند روز بهمون اعلام کردند که یک ماه بعد باید تیم اجرائی بره ایران بماند که دلیل اصلی برگشتن تیم اجرائی هولد شدن پروژه ناشی از تحریمهای علیه ایران و عدم بازگشائی ال سی بود. در هرصورت در این مدت ۱۱ ماه که من در ایتالیا بودم هم زمانهای خوب رو تجربه کردم هم زمانهای بد.به نظر خودم تجربه خوبی بود که بدون استرس در یک کشور دیگر زندگی کنی.از این جهت می گم بدون استرس بخاطر اینکه علیرغم اینکه تمامی کارها اعم از خونه اجاره کردن و اجاره تلفن و .... کلا همه چیز بعهده خودمون بود ولی شرکت ایتالیایی ما را ساپورت می کرد. مشکل اساسی در اینجا زبان ایتالیایی برای ما بود. زیرا که اینها آنقدر سر زبانشان اعتماد بنفس دارند که مثلا در ایستگاه اتوبوس و حتی سایتهای اینترنتی تمامی چیزها بزبان ایتالیائی است و یک نسخه انگلیسی هم نداره. درضمن مردم عادی بهیچ وجه انگلیسی بلد نیستند حتی در مقابل مردم عادی ایران . حداقل تو ایران دیگه هر فردی بلی و خیر و اعداد را بلده ولی اینجا اصلا.

در این مدت مسافرتهای زیادی به این ور و اونور داشتم .و شهرهایی رو که از قدیم دوست داشتم ببینم رو گشتم. که شرح آنها و عکسهای آنها را در همین پست (در ادامه مطلب می گذارم)

مردم ایتالیا هم مردمی خوب و خونگرم هستند ولی همونجور که معروف هم هستند که من زیاد متوجه نشدم کمی دو رو هستند. ولی انسانهائی خوش گذرون و باحالی هستند.در هر ویکند توی قطار ها ۸۰ درصد ایتالیائی هستند.

واما سفرنامه من : (ادامه مطلب رو ببینید)  این پست بروز میشود.

ادامه مطلب