مهاجران استرالیا

وضعیت کار و زندگی

ببخشید که چند وقته نمی نویسم.

اول در خصوص نحوه کار کردن در اینجا چند خطی می نویسم :

ببینید اینجا معمولا به دو صورت هستش که اگر شرکتی شما رو بعنوان جونیور استخدام کنه معمولا کمکتون میکنه که تو تیم تخصصی جا بیفتید و از تون انتظارات چندانی نداره ولی بعد از یکی دوماه باید با کار آشنا بشید و از تون وظایف محوله رو می خواد . در خصوص روابط که دیگه کلیشه ای که بگم خیلی فرندلی و مهربون هستند و بگیر و ببند و خاله زنک بازی ایران هم تو کارشون نیست و اصلا کاری ندارند که کجائی هستی و مذهبت چیه و ... .ولی اگر بعنوان سنیور استخدام بشی هم حقوق بالاتری داری و هم انتظاراتی رو که روز مصاحبه گفتی ازت می خوان و اگر نتونستی می گن بای بای.

اما برای من کمی فرق میکرد . همانطور که گفتم شرکت ما تیم برنامه ریزی نداره و فقط من هستم برای همین هم انتظارات دارند و هم خوراک اطلاعاتی براحتی در اختیارم می ذارند. برای همین تو این یک هفته من شدید مشغول بودم تا اینکه کار رو به یک جائی برسونم. حالب اینجاست که امروز جلسه با کارفرما داشتیم و من انتظار جلسات تهران رو داشتم که الان کارفرما میاد و داد و بیداد سر پیمانکار راه میندازه ولی نکته جالب این بود که یک پیشنهاد اونها وقتی از طرف من رد شد براحتی قبول کردند و پیشنهادی که من دادم رو خیلی بهتر پذیرفتند. حالا شاید بپرسید که من آیا ته زبان هستم بهتون بگم اصلا اینطور نیست اینجا وقتی با آیلتز ۶ و ۷ میای تا ۶ ماه تا یک سال باید یک ذره بین بگیری دستت و وقتی حرف می زنند یکی دو کلمه قابل فهم رو وقتی فهمیدی با توجه به موضوع بحث حدس بزنی منظور  چی بوده. در خصوص حرف زدن هم اونها می فهمن که تو داری چی میگی و نکته جالب اینه که اونها هم از همین روش استفاده می کنند چون لهجه ما همونقدر برای اونها ناآشناست که اونها برای ما.پس اگر تو کارتون واردید و تخصص دارید و نرم افزار هم میدونید اصلا نگران نباشید فقط تو رو خدا کامنت نذارید که چه نرم افزارهایی باید یاد بگیریم و  ... چون من بغیر از تخصص خودم که کنترل پروژه هست چیز دیگه ای نمی دونم بچه های همکار هم بدونند  پی فایو و پی سیکس و پی تری یادشون نره.

اما در خصوص زندگی و هزینه ها :

ببینید اینجا یک سری خرج هست و یک سری بقول قدیمی ها برج (با فتحه رو ب) که معمولا دومی بیشتر از اولی در میاد قدیمی ها کامنت بذارند. منظورم از خرج٬ نون و گوشت و مرغ و ایاب و ذهاب و ... .و منظورم از برج هزینه ۳۰ دلاری برای یک ساعت پارکینگ و خوردن تفننی قهوه تو خیابون .و ... .

ولی اگر می خواید برآورد کنید داشته باشید (برای دونفر):

اجاره خونه: یک خوابه  هفته ای بطور متوسط ۳۳۰ دلار که بشه ماهیانه ۱۵۰۰ دلار

خورد و خوراک و اجناس سوپری : هفته ای ۱۲۰ دلار که بشه ماهیانه ۵۰۰ دلار

آب و برق و گاز و تلفن و اینترنت : می نی مم ماهی ۱۵۰ دلار

لباس و کفش و ... : بسته به سلیقتون داره از ۱۵ دلار شروع میشه به بالا .

غذای بیرون : از انواع فست فود (کی اف سی - مک دونالد - هانگری جک و ساب وی و ... ) : می نی مم ۱۰ تا ۱۵ دلار نفری - شروع میشه تا رستورانهای شیک و ... که پرسی 50 دلار باشه

هزینه های ماشین : بنزین : لیتری تقریبا یک دلار - بیمه شخص ثالث : تقریبا ۲۵۰ دلار (بسته به مدل و نوع ماشین) و بیمه بدنه از ۵۰۰ تا به بالا - هزینه نقل و انتقال (که معمولا بعهده خریدار هست) : تقریبا ۳/۰٪ قیمت ماشین - هزینه عوارض ماشین : سالیانه تقریبا ۶۰۰ دلار

هزینه تراتسپورت و حمل و نقل : تقریبا ماهی ۵۰ دلار نفری (البته بسته به محل زندگیتون داره)

دیگه خودتون برآورد کنید.اینها می نی مم ها بود

بنظر من برای یک خانواده دو نفره ماهی ۳۰۰۰ تا ۳۵۰۰ کافی هستش ولی میشه با ۲۵۰۰ تا هم زندگی کرد بشرطی که .... .

توضیح فروشگاه های زنجیره ای اینجا (نظرات شخصی من ) :

سوپری :

 Woolworth : همه چیز داره - و تقریبا همه جا هست

Coles : از بالایی کاملتره و بزرگتر و تر و تمیز تره ولی تو هر کوچه باغی پیدا نمیشه.

لوازم منزل و لباس و کادویی و ... :

Kmart : بسیار بزرگ و جامع - قیمتها مناسب ولی اکثرا چینی -

Bigw : از بالائی کوچکتر - باید مواظب بود بنجل زیاد توش هست ولی چیز خوب هم میشه پیدا کرد.

Myer : بزرگ - همه چیز داره ولی قیمتهاش کمی بالاست.

دیگه خودتون برید قیمتهاش رو دربیارید.

 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1387/09/21ساعت 12:52  توسط رضا رهنما  |